atatürk'çüğüm

    7
    gamzeszgin 7.6.2020 19:14
    atatürk‘ün manevi kızı ülkü adatepe’nin anılarından:

    atatürk ile tanışmam ben daha doğmadan önce olmuş. atatürk‘ün annesi zübeyde hanım annemi büyütmüş. annemin ailesi boşnak. selanik’e yerleşmişler. annemin annesiyle babası ölüyor, sadece dedesi hayatta. adı vasfiye olan annem o sırada bir yaşındaymış.

    dedem bu kadar küçük bir çocuğa bakamayacağı için komşular annemi atatürk’ün annesi zübeyde hanım’a emanet etmişler. zübeyde hanım da çocukları çok sevdiği için anneme kendi çocuğu gibi bakmış ve yetiştirmiş.

    böylece annem o ailenin manevi kızı ve bireyi olmuştu.

    atatürk cumhuriyeti kurduktan sonra annemi ankara’da evlendiriyor. babam gazi orman çiftliğinde istasyon şefiydi. 1932 yılında dünyaya gelmişim. daha ben doğmadan önce atatürk adımın ülkü olmasına karar veriyor ve şöyle diyordu:

    -annemin hatırası olan vasfiye’nin çocuğu kız ya da oğlan; adı ülkü olsun…

    atatürk beni ilk kez kırk günlükken görüyor ve şöyle sesleniyor:

    -bu kadar küçük müydü? hiç bu kadar ufak çocuk görmedim…

    daha sonra ben dokuz aylıkken, atatürk, bize gazi osman çiftliğine ziyarete geliyor. annem beni yanına getiriyor. atatürk‘ün kucağına atlamışım ve onun yanaklarını mıncıklayıp, yanağımı dayamışım.

    atatürk saatini çıkarıp bana vermii, alıp kucağıma götürmüşüm. annem atatürk‘ün kucağından beni almak isteyince ağlamaya başlamışım, ayrılmak istememişim.

    bu atatürk‘ün çok hoşuna gitmiş.çünkü hiç, ufak bir çocukla böyle yakın olmamış. aynı gece otomobil yollatıp, annemle beni çankaya köşküne davet etmiş. 1,5 yaşıma kadar benimle oynamak için beni köşke çağırtmış.

    1,5 yaşımdan sonra, atatürk şöyle der:

    -ben artık bu çocuktan ayrılamam ! buraya yerleşin…

    biz de çankaya köşküne yerleşmişiz. beş buçuk yaşıma kadarki bütün çocukluğum, onun havasında, onun dizlerinin dibinde geçti. ilk yıllar yaptıklarımı, kendisi yakınları ve annem anlatırdı.

    ülkü, bir gün atatürk‘ü çankaya’da bahçede çimenler üzerinde otururken görünce koşup yanında gelecek şöyle demişti:

    -hasta olacaksın atatürk‘çüğüm…

    bu sıcak davranış atatürk‘ü çok sevindirmiş. yanındakilere hep şöyle demiş:

    -bakın ülkü beni ne çok seviyor…

    beni her zaman seyehatlerinde de dahil olmak üzere yanında gezdirmiş. ta ölünceye kadar.

    atatürk öldüğü zaman ben altı yaşındaydım. çocukluğumun o ilk güzel altı yılından sonra manevi üzüntülerim, burukluğum ve yalnızlığım uzun süre devam etti.

    atatürk’çüğüm yoktu artık… düşünün ki bir tek ben ona böyle hitap etmiştim. ne kadar hoşgörülü büyük insandı, benim canım atatürk‘çüğüm.
  • 1
    vefa 7.6.2020 20:51
    https://youtu.be/qQW-hTR9h68 sabiha gökçen'in hayat hikayesi, izlemenizi tavsiye ederim
    1
    gamzeszgin 7.6.2020 21:35
    teşekkür ederim ilk fırsatta izleyeceğim. :))
  • 1
    nusret 7.6.2020 20:56
    bebekliğinden 6 yaşına kadar atatürk'ün yanında çankaya köşkü'nde yaşamış. ne kadar şanslı.
    0
    gamzeszgin 7.6.2020 21:36
    evet gerçekten ne büyük şans ne güzel şans.