yalnızlıktan çürümek

    4
    nyctophiliaa 23.3.2021 00:00
    pandemiden midir sefaletimden midir bilemiyorum, bir dost, sevgili temasına hasret kaldım. günler birbirini kovalıyor, hepsi aynı hissettiriyor, eskiden keyif aldığım şeyler artık keyif vermiyor. ruhum çürüyor galiba
  • 2
    cicoyt 23.3.2021 08:12
    al benden de o kadar, ayrıca kendimi hıyar gibim hissediyorum.
  • 1
    bokyiyesice 24.3.2021 22:04
    vücut uzun bir süre sonra yalnızlığa alışıyor. haliyle çürümeyi de hissetmiyorsun. yalnızlık derken sevgilisizlik tabi. hayatıma es kaza biri falan girse 'çok zor bir ihtimal tabi' komadan yıllar sonra çıkan yatalak bir hastanın afallamış ve şaşkın bir haliyle eş değer bir halde olacağım kuşkusuz. diğer türde bir yalnızlıksa yaş ilerledikçe hayatına kattığın insan sayısında azalma oluyor, içinden gelmiyor samimiyet. haliyle evet, çürüyorsun. arada kitaplığındaki kitaplara baktığındaysa köklerine doğru ilerleyen suyu hissediyorsun bir yere kadar. ama çürüklerini iyileştirmiyor, zaten hissetmiyorsun.