bilyesi ütülen çocuk

    7
    ibrahimisbilir 10.12.2016 21:05
    bu gün otobüste giderken bir çocuk ve annesinin konuşmasına kulak misafiri oldum. çocuk annesine bişeyler anlatmaya çalışıyor. ne yaptıysa, arkadaşlarıyla oynamak için bilye istiyor. tabi annesi çocuğu tınlamıyor elindeki ıphone 6s'iyle facete komşusu filancanın gönderisine yorum yapmaya çalışıyor.

    ama çocuk ısrarla anlatıyor annesinin cevap vermesini istiyor. kadın dayanamayıp üfleye püfleye çantasından tablet çıkarıp çocuğa oynaması için veriyor. çocuğun bilye istemesi benim kulak kabartmama sebep olmuştu, "anne bilyeleri mi ütüldü bilye istiyorum ben tablet değil" demesi çocuğu kendi kardeşim gibi hissettirdi. sene 2016 bilye oynayan bir çocuk var ve annesi ona tabletle oynamasını öneriyor.
    dinazor fosili bulmak gibi bişey bu zamanda bilye oynayan çocuk bulmak. onuda anası olacak kişi tabletle oynatarak yok etmeye çalışıyor.

    inmem gereken durağa geldik indim sonra. indiğimden beri kendime kızıyorum niye iki çift laf etmedim. ulan laf etmesemde çıkarıp bi 5 lira versem git buna bilye al desem de olurdu vicdan yaptım bu gece uyku yok bana.

    senin için yakıyoruz bu gece bilyesi ütülen çocuk :(
  • 2
    hellomyfriend 10.12.2016 21:09
    hatırlıyorum... eskiden arsada otları tek tek temizleyip bile oynardik. bazen koklenir bazen köklerdik. şimdi ne arsa ne bilye kaldı aga ya.
    bizde misket denirdi. o büyük demir misketler, içinde kırmızı yeşil şerit olan misketler, gece canımız sıkılıp alt kattakilerin kafasını "viiiyy, vuyyy" sesler ile patlattigimiz misketler. özledik be
    1
    ibrahimisbilir 10.12.2016 21:15
    o demir bilye için 10 bilyemi veemiştim be :(

    1
    huseyinargun 11.12.2016 00:34
    duygulandırdınız bee :) bende misketler hala durur bizde de misket denirdi.oo demir bilye harika 20-25 eder az bile vermişsin :p büyükler var ya o 10 ediyo aslında.çeşit çeşitleri var ne günlerdi ya..
  • 1
    sewo 12.12.2016 00:53
    otobüs duman altı. şaka bir yana üzücü böyle çocuklar çok az kaldı eskiden bizim için basit bir oyundu meğerse ne zormuş o oyunu koruma teknolojiyle dişe diş savaşmak, teknoloji bu kanlı savaşı kazandı ancak hala kaybetmediğimiz kalelerimiz var okeyler, tavlalar, kitaplar, kütüphaneler... bunlar hala bizim ve daha niceleri daha kaybetmedik teknoloji kazanmıyacak bu savaşı sadece anlaşıp ortak bir uzlaşı alanında ihtiyacımızı gider bir araç olduğunu öğrenene kadar bu savaş durmayacak kayıplar ve kazançlar olacak umarım en yakın zamanda kültürümüze harmanlayıp ortak bir payda yoluyorla ilerleriz teknolojinin esiri olmadan çok geç değil ama iş işten geçerse bir anlamı kalmayacak bu savaşın...